eard-begenga
, -begænga, -begenda, an; m. [beganga, begenga a dweller] An inhabitant, dweller; incŏla :-- Eardbegenga wæs sáwle mín incŏlafuit anĭma mea, Ps. Lamb. 119, 6. Ðá ðá híg wǽron eardbegendan cum essent incŏlæ, Ps. Lamb. 104, 12. Eardbegængan incŏlæ, Ps. Spl. M. 104, 11.æ
þ



