máge
/ma:ɣe /*
Morphological Analysis
Wordclass: Noun
Gender: Feminine
Related §§ in Wright's OE Grammar:
máge
, an; f. A kinswoman :-- Elizabeþ ðín mǽge (máge, MSS. A. B.) cognata tua, Lk. Skt. 1, 36. Seó cwén his máge regina propinqua illius, Bd. 3, 24; S. 557, 24. Ða landes ðe hire máge hire geúþe, Chart. Th. 338, 14: 337, 27. From bearme ánre mágan, Exon. 112 b; Th. 430, 25; Rä. 44, 14. Grendles mágan (mother) gang, Beo. Th. 2786; B. 1391. Be hire mágan (propinqua), Bd. 3, 8; S. 531, 3. Ne hǽme nán man wið his mágan ne wið his mǽges wíf, Lev. 18, 16. Se wolde niman his mágan (cousin) tó wífe, Homl. Th. ii. 476, 19. Menn hæfdon on frymþe heora mágan tó wífe, Homl. Skt. 10, 215. v. mǽge, mága.