ofer-hycgan
to despise, contemn, disdain, scorn :-- Gif hé ðis (lying at the feet of his superior) oferhigþ and hit dón nelle, R. Ben. 131, 7. Ðonne se mon oferhygþ (Hatt. MS. oferhýþ) ðæt hé bió gelíc óðrum monnum dum homo hominibus esse similis dedignatur, Past. 17, 4; Swt. 112, 3. Wé hine mid swá micle máran unryhte oferhycgeaþ swá hé læs forhogaþ ðæt hé ús ðonne giet tó him spane, siððan wé hiene oferhycggeaþ tanto graviori improbitate contemnitur, quanto contemtus adhuc vocare non dedignatur, 52, 4; Swt. 407, 17-19. Ðeáh hí hine oferhogden, ne for-æ
þ



