; p. te To crackle, make a crackling noise as fire does, to sparkle :-- Fýren líg braslaþ, ræsct and éfesteþ, Dóm. L. l0, 152. Ðæt réðe flód ræscet fýre, 12, 165. Ræscetteþ crepitat, Wrt. Voc. ii. 94, 66. Ræscetteþ, cyrmþ, scylþ crepitat, i. resonat, 136, 73. Ræscettan crepitarent, ræscettende crepitantes, 18, 9-10. Ræscetende crepitantes, 78, 10. [O. H. Ger. raskezzan scintillare, singultare.] v. preceding word.