sǽ-lida
, -leoda, an; m. A sea-goer, sailor :-- Snottor sǽleoda (Noah), Cd. Th. 201, 18; Exod. 374. Gehýrst ðú, sǽlida! . . . brimmanna boda! Byrht. Th. 133, 4; By. 45. Ic ǽfre ne geseah ǽnigne mann ðé gelícne steóran ofer stæfnan . . Ic georne wát ðæt ic ǽfre ne geseah on sǽleodan syllicran cræft I have never seen in a seaman more wondrous skill, Andr. Kmbl. 999; An. 500. Nǽfre ic sǽlidan sélran métte, 941;æ
þ



