þeahtere
, es; m. A counsellor :-- On v. nihte mónan gang tó ðinum þeahtere, Lchdm. iii. 170, 3. Ðæs cyninges þeahteras regis consiliarii, Bd. 2, 13; S. 516, 25. Gé yfelan þehteras! ic nǽfre mé ne gebidde on eówer god, Nar. 42, 6. v. ge-, rǽd-þeahtere.æ
þ



