wíg
, es; n. I. fight, battle, war, conflict :-- Wíg oððe gefeoht mavors, Wrt. Voc. ii. 55, 37. Ðonne wíg cume, Beo. Th. 46 ; B. 23: 5737; B. 2872. Wíg ealle fornam, 2165; B. 1080: Exon. Th. 291, 11; Wand. 80: Elen. Kmbl. 262 ; El. 131. Wæs ðæs wyrmes wíg wíde gesýne, nearofáges nið neán and feorran, hú se gúðsceaða Geáta leóde hatode and hýnde, Beo. Th. 4621; B. 2316. Ful oft ðǽr wíg ne álæg there was constantly war, Exon. Th. 325, 30; Víd. 119. Wíges on wénum expectant of battle, Cd. Th. 188, 30; Exod. 176. Wíges bídan, Beo. Th. 2541; B. 1268. Se wyrm getrúwode wíges and wealles the dragon trusted to battle (or under II ?) and bulwark, 4635 ; B. 2323. Him wæs hild boden, wíges wóma, Elen. Kmbl. 37 ; El. 19 : Andr. Kmbl. 2709; An. 1357 : Exon. Th. 277, 5 ; Jul. 576. Sumum wíges spéd hé giefeþ æt gúþe, 42, 16; Cri. 673. Wæs Hróðgáre herespéd gyfen, wíges weorðmynd. Beo. Th. 130; B. 65. Hé hafaþ wígges leán, blǽd bútan blinne. Elen. Kmbl. 1647 ; El. 825. Sum bið wíges heard, beadocræftig beorn, Exon. Th. 295, 27; Crä. 39: (Ulysses) Met. 26, 13 : (Sigemund) Beo. Th. 1776; B. 886: (St. Andrew) Andr. Kmbl. 1677; An. 841. Wíges oflysted, 2454; An. 1228. Wíges hrémige, Chr. 937; Erl. 115, 8. Wíges sæd, Erl. 112, 20. Him wíge forstód fæder frumsceafta, wearð him seó feohte tó grim, Exon. Th. 317, 14; Mód. 65. Heald mé here*-*wǽpnum wið unholdum, and wíge belúc feóndum effunde frameam, et conclude adversus eos, Ps. Ben. 34, 3. Wígge, Beo. Th. 3545 ; B. 1770. Wígge under wætere, 3316 ; B. 1656. Æt wíge cringan, 2679; B. 1337. Æt wíge sigecempa, Ps. C. 9. Æt wígge spéd, sigor æt sæcce, æt gefeohte frið, Elen. Kmbl. 2362; El. 1182. Hé mid wíge ácwealde ðone cyning and ðæt folc percusserunt urbem et omnes habitatores ejus, Jos. 10, 30. Hí mid wíge ácwealdon eall ðæt hí ðǽr fundon percussit in ore gladii universas animas, quae in ea fuerant, 10, 37. Gif hwá mid wíge godcundra gerihta forwyrne. . . Gif hé man gewundige. . . Gif hé man áfylle . . . Gif hé gewyrce ðæt man hine áfylle, L. C. S. 49; Th. i. 404, 6 -- 12. Hé gewann mid wíge ðone eard cepit omnem terrain, Jos. 11, 23: Homl. Th. ii. 216, 1. Seó burhwaru heóldan mid fullan wíge ongeán. Chr. 1013; Erl. 148, 12. Hú him speów ǽgðer ge mid wíge ge mid wísdóme, Past. pref.; Swt. 3, 8. Giefe on wíge, Exon. Th. 299, 25; Crä. 107. Hé on wígge (in bello) áfeallen wæs, Chart. Th. 201, 27. Céne tó wíge, Jud. p. 162, 30. Ðæt folc wurdon gewexene tó wíge ful strange, Homl. Th. ii. 212, 18. Man beónn ealle Cant*-*ware tó wígge, Chart. Th. 201, 21. Ǽghwylc óþerne bylde tó wíge, Byrht. Th. 138, 44; By. 235. Tó wígge faran, Chart. Th. 201, 22. Hié giredon hió tó wíge, Ors. 3, 5; Swt. 106, 17. Wígge, Elen. Kmbl. 95; El. 48. Hé sende twelf þúsenda gewǽpnodra manna tó ðam wíge (ad pugnam), Num. 31, 6. Hí beód gewǽpnode on ða wísan ðe man hors gewǽpnaþ, ðonne man tó wíge þencð, Wulfst. 200, 11. Hié heora land oferhergodan, and him ðæs nǽnige bóte dydon, búton ofermódlíce wíg and þreátunge, Blickl. Homl. 201, 24. Abraham sealde wíg tó wedde, nalles wunden gold, Cd. Th. 124, 29; Gen. 2070. Oft ic (a shield)æ
þ



