æf-éstian
, -éstigan. Substitute: æf(e)stian. I. to envy :-- Hit þweora manna þeáw is ðæt hí æfæstiað óþra manna góddǽde mos pravorum est invidere aliis virtutis bonum. Gr. D. 117, 4. II. to grow envious :-- Æfestian libescant, Wrt. Voc. ii. 50, 41. v. æf(e)stigian, æf(e)stung, æfeste.æ
þ



