ge-hón
, ge-hongian. Substitute: ge-hón to hang (trans. ). I. to fasten to an object above :-- Genim þás wyrte, and gehóh hý tó ðǽre hýfe, Lch. i. 98, i. II. to fasten to a cross, crucify :-- Gehéngon hine crucifixerunt eum, Mt. L. 27, 36. þ̵te hiá gehéngon ł mæhton áhóa hine, Mk. L. 15, 20. Mæhte ic hafo gehóa ðec ł ðec tó hóanne, Jn. L. 19, ID. þ̵te hé sé gehóen ł áhongen, Mt. L. 26, 2 : Mk. L. 15, 15. III. to hang with, decorate with that which is suspended :-- Wudu bið blédum gehongen lucus frondis honore viret, Ph. 38. Sindon thorná bearwas blédum gehongene, wlitigum waestmum genus arboreum tracero stipite surgens, 71.æ
þ



