ídellíce
; adv. I. in vain, to no purpose :-- Haldende ídelnisse ídel-líce (supervacue), Ps. Srt. 30, 7. Mon hweðre ídellíce (vane) bið gedroefed, 38, 7: 88, 48. II. without cause :-- Ídellíce (vane) edwíttun sáwle míne, 34, 7. v. on ídel under ídel; n.æ
þ



