ǽfen
. Add: ǽfen[n], éf(e)rn; [m. and] n. I. evening :-- Ǽfen vesperum, bedtíd serum, Wrt. Voc. i. 53, 15. Seó niht hæfð seofan dǽlas . . óþer is uesperum, ðæt is ǽfen, ðonne se ǽfensteorra betwux ðǽre repsunge æteówað, Lch. iii. 242, 28: Angl. viii. 319, 28. Ðá éfern (éfen, R.) warð vespere facto, Mt. L. 26, 20. Ðá hyt ǽfen (éfern, L.; æt ǽfenne, R.) wæs cum sero factum esset, Mt. 27, 57. Éfrn, Mk. L. 11, 11, 19. Hí ǽton ǽne on dæg, and ðæt wæs tó ǽfennes, Bt. 15; F. 48, 9. Éfernes, Mt. p. 20, 5. Ǽr ǽfenne, Bd. 1, 27; S. 496, 28. On ðám ǽfene, Mt. 26, 20. Oð ðæt ǽfen forð fram dæges orde, El. 139. Metod æfter sceáf ǽfen ǽrest, Gen. 138. II. eve, the evening preceding a day (of festival). v. eáster-, mæsse-, mónan-, sunnan-, Þunres*-*ǽfen :-- Ðám restedæges ǽfene (éfenne, R.; éfern, L.) sé ðe onlíhte on ðám forman restedæge, Mt. 28, 1. Árwurðiað ðisne ǽfen, and ðone freólsdæg ðe eów tó merigen becymð, Hml. Th. ii. 370, 1. In ðone hálgan ǽfen Pentecosten, Chr. 626; P. 24, 8. On ðone hálgan ǽfen Inuentione sc̃e crucis, 912; P. 96, 30. On twelftan ǽfen, 1053; P. 182, 38. v. gestran-ǽfen.æ
þ



