; p. mæste;
pp. mæsted, mæst
To fatten :-- Maestun
saginabant. Wrt. Voc. ii. 119, 61: Ep. Gl. 24b, 27. Ic wylle ðæt man mæste mínum wífe twá hund swína, Chart. Th. 596, 21. Is mæst
saginatur, nutritur, Hpt. Gl. 489, 43. Weorþaþ mæsted
pinguescent, Ps. Th. 64, 13. [
Prompt. Parv. Mastyn̄ beestys
sagino, impinguo; mast-hog, mastid swyne
maialis: O. H. Ger. mastian
to feed; ge-mestet. ge-mast
fattened, v. Grff. ii. 882 :
Ger. müsten.] v.
á-, ge-mæstan.